Van atheïst tot gelovige: mijn verhaal

Tot mijn veertigste was ik een overtuigd atheïst. Ik geloofde alleen in wat de wetenschap kon bewijzen. Religie zag ik als een overblijfsel uit het verleden, een kruk voor mensen die de werkelijkheid niet aankonden. Ik was er zeker van dat ik gelijk had. Wat veranderde? Het begon met een boek. Een collega gaf mij "Mere Christianity" van C.S. Lewis — zelf een bekeerde atheïst. Uit nieuwsgierigheid begon ik te lezen. En tot mijn verbazing vond ik daar argumenten die ik niet zomaar kon wegwuiven.

Het was geen plotselinge bekering, maar een geleidelijk proces van zoeken, lezen, nadenken en uiteindelijk bidden. Ik ontdekte dat geloof niet in strijd is met de rede, maar deze overstijgt. Dat de grote vragen van het leven — Waarom is er iets in plaats van niets? Wat is de oorsprong van het morele besef? — niet volledig beantwoord kunnen worden door de wetenschap alleen. Nu, tien jaar later, ben ik een gelukkig en overtuigd gelovige. Ik heb niets van mijn verstand verloren, maar er iets bij gekregen: een dimensie van verwondering, dankbaarheid en hoop die mijn leven oneindig heeft verrijkt.